Otto Landsberg

Otto Landsberg urodził się 4 grudnia 1869 roku w Rybniku. Ukończył Królewskie Gimnazjum w Ostrowie oraz studia prawnicze na Uniwersytecie w Berlinie. Po pracy referendarskiej zdał egzamin asesorski i rozpoczął praktykę adwokacką w Magdeburgu. W 1890 roku wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD). Był radnym Magdeburga, a od 1912 roku posłem do Reichstagu. Opowiadał się za rozwiązywaniem spraw państwowych metodami parlamentarnymi oraz za demokratyzacją prawa.

Po abdykacji cesarza został członkiem Rady Pełnomocników Ludowych, a w 1919 roku posłem do Zgromadzenia Narodowego. Pełnił funkcję sekretarza stanu, a następnie ministra sprawiedliwości Rzeszy. Uczestniczył w negocjacjach traktatu wersalskiego, lecz jako jedyny przedstawiciel Niemiec nie podpisał jego ostatecznej wersji. W latach 1920-1923 kierował niemiecką misją w Brukseli, później wrócił do pracy adwokackiej i ponownie zasiadał w Reichstagu. W 1933 roku, po delegalizacji SPD, wyjechał z Niemiec. II wojnę światową spędził w Holandii, gdzie pozostał po jej zakończeniu. Zmarł 9 grudnia 1957 roku w Baarn.

Na podstawie artykułu „Otto Landsberg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.