Aniela Wolnik

Aniela Wolnik (ur. 15 stycznia 1900, zm. 22 lipca 1957) była polską działaczką społeczną, harcerką, nauczycielką i sanitariuszką, zaangażowaną w powstania śląskie oraz plebiscyt na Górnym Śląsku. Urodziła się w Paruszowcu, dzielnicy Rybnika, w rodzinie polskiego listonosza. Wraz z siostrą Heleną założyła polską szkołę dla dzieci. Za udział w I powstaniu śląskim została aresztowana w sierpniu 1919 roku i spędziła sześć miesięcy w więzieniu w Raciborzu. Wolność odzyskała w lutym 1920 roku.

Po odbyciu kursu sanitarnego zorganizowanego przez Polski Czerwony Krzyż założyła w 1920 roku pierwszą żeńską drużynę harcerską ziemi rybnickiej. W okresie plebiscytu działała w rybnickim komitecie plebiscytowym, agitując wśród kobiet. Podczas III powstania śląskiego zorganizowała drużynę sanitariuszek i opiekowała się rannymi. We wrześniu 1939 roku została aresztowana i wywieziona do obozu KL Ravensbrück, skąd uwolniono ją w 1945 roku. Po wojnie uczyła muzyki w Zakładzie Sióstr Urszulanek w Rybniku i działała w harcerstwie. Otrzymała Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Medal Niepodległości. Została pochowana w Rybniku.

Na podstawie artykułu „Aniela Wolnik” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.