Emanuel Schäfer

Emanuel Schäfer urodził się 20 kwietnia 1900 roku w Hulczynie, ówczesnej pruskiej prowincji Śląsk. Dorastał w Rybniku. Studiował prawo na Uniwersytecie Wrocławskim i uzyskał doktorat z prawa cywilnego. W czasie I wojny światowej służył w regimencie artylerii polowej, a po jej zakończeniu walczył w szeregach Freikorpsów i należał do organizacji Stahlhelm. Od 1926 roku pracował w policji w Poczdamie.

W 1934 roku został szefem gestapo w Opolu. W sierpniu 1939 roku objął dowództwo nad Einsatzgruppe II, działającą na Śląsku i w Małopolsce, a później kierował gestapo w Kolonii oraz strukturami Sipo i SD w Katowicach. W 1942 roku mianowano go dowódcą Sipo i SD w Serbii; funkcję tę pełnił do grudnia 1944 roku. W okresie ofensywy w Ardenach kierował SD w Belgii, a pod koniec wojny Sipo i SD w Trieście. Po wojnie ukrywał się do 1951 roku. Został skazany za zbrodnie wojenne w Serbii na sześć i pół roku więzienia, z czego odbył trzy lata. Zmarł 4 grudnia 1974 roku w Kolonii.

Na podstawie artykułu „Emanuel Schäfer” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.