Hans Lukaschek

Hans Lukaschek urodził się 22 maja 1885 roku we Wrocławiu, a zmarł 26 stycznia 1960 roku we Fryburgu Bryzgowijskim. Był niemieckim urzędnikiem państwowym i działaczem politycznym, doktorem nauk prawnych, adwokatem oraz burmistrzem. Pochodził z inteligenckiej rodziny z Prudnika. Studiował prawo we Wrocławiu i Berlinie. Należał do Niemieckiej Partii Centrum, a w 1916 roku został burmistrzem Rybnika. Później pracował jako landrat powiatu rybnickiego i uczestniczył w niemieckich działaniach politycznych na Górnym Śląsku. W 1927 roku objął urząd nadburmistrza Zabrza, a następnie został nadprezydentem prowincji górnośląskiej i prezydentem rejencji opolskiej. W latach 1935-1944 pracował jako adwokat we Wrocławiu.

Lukaschek należał do Kręgu z Krzyżowej. Po zamachu na Hitlera został aresztowany przez gestapo i osadzony w Ravensbrück, skąd zwolniono go w kwietniu 1945 roku. Po wojnie przebywał w Turyngii, współtworzył CDU i pełnił funkcję wicepremiera do spraw rolnictwa i leśnictwa. W 1946 roku aresztowały go radzieckie władze okupacyjne. W 1948 roku został wiceprezesem Trybunału Najwyższego Trizonii, a w latach 1949-1953 był ministrem do spraw wypędzonych w pierwszym rządzie Konrada Adenauera.

Na podstawie artykułu „Hans Lukaschek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.