Józef Lepiarczyk

Józef Lepiarczyk urodził się 7 września 1917 roku w Rybniku, w rodzinie kupca Jana i Antoniny Lepiarczyków. W 1935 roku ukończył gimnazjum w Rybniku i rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po roku wybrał jako drugi przedmiot historię sztuki, której następnie poświęcił się w całości. Studia przerwała wojna; tytuł magistra uzyskał w 1950 roku na podstawie pracy o dziejach budowy kościoła Mariackiego.

W 1950 roku został starszym asystentem w Katedrze Historii Sztuki UJ. Pracował także jako Miejski Konserwator Zabytków, a w 1951 roku zrezygnował ze stanowiska na Politechnice w Krakowie, pozostając na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorat uzyskał w 1952 roku, habilitację w 1968, a w 1985 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Jako historyk sztuki, konserwator i wykładowca akademicki opublikował około 100 prac dotyczących historii sztuki, konserwacji i ochrony zabytków, bibliografii oraz katalogów zabytków. Zmarł 16 grudnia 1985 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Józef Lepiarczyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.